Koningsdag – wat is er mooier dan deze feestdag door te brengen in een skiff? Voor Scarlet, Charlotte, Yet, Raymond en Felix wordt het dit jaar het begin van een nieuwe traditie bij Roeien in Zeeland: een koningstocht van Kortgene naar Veere en weer terug!
De dag begint perfect. De zon schijnt, de energie spat ervan af en in vrolijk oranje kleden ze de Sealainn feestelijk aan. Vlaggetjes wapperen in de wind en natuurlijk ontbreekt de Nederlandse driekleur met oranje wimpel niet. Dit wordt zo’n dag die je niet snel vergeet.
Bij vertrek krijgt Charlotte, die al de nodige watersportervaring heeft, nog snel wat uitleg van stuur Felix over de commando’s en het roeien in een St Ayles Skiff. Terwijl Kees ons uitzwaait vanaf de kant, blijkt al snel dat die uitleg bijna overbodig is: nog voordat we de haven uit zijn, heeft Charlotte de slag te pakken. Klaar voor haar vuurdoop.
De eerste kilometers voeren over vertrouwd water. We roeien de haven van Kortgene uit, langs de “Malediven”, de "burgemeesterswoning", en passeren het haventje van Geersdijk. Daar spotten we Kees opnieuw, dit keer ontspannen in het zonnetje met een drone in de lucht. We volgen de groene boeienlijn en na iets meer dan negen kilometer bereiken we Kanoa bij De Piet. Daar wacht ons een warm welkom: er wordt speciaal koffie gezet en Julia staat klaar met een heerlijke traktatie – verse oranje tompoucen, helemaal in stijl.
Na deze smakelijke pauze stappen we weer vol goede moed in. Er wordt gewisseld van plek en de tocht gaat verder richting Veere. Stuur Yet zorgt voor vermaak door moeiteloos kinderversjes op te dreunen. Zo leren we het tragische lot van spin Sebastiaan kennen en waarom nagelbijten geen goed idee is. Met een vriendelijk windje in de rug leggen we nog eens zes kilometer af en bereiken Veere. Tijd voor een welverdiende lunch in het zonnetje – en ja, het weer had vandaag werkelijk niet beter kunnen zijn.
De terugtocht begint met een rondje om het eiland de Haringvreter. De sfeer blijft uitstekend, de zon blijft schijnen en de wind draait gunstig mee. We lijken bijna vanzelf naar de aanlegsteiger bij het Fletcher Hotel Veerse Meer te glijden.
Het aanleggen vraagt even wat concentratie, maar dit team laat zich niet kennen. Niet veel later liggen we languit op de loungebanken, genietend van een verfrissend drankje.
Dan wacht de laatste etappe – en meteen de zwaarste. Tegen de wind in, bijna tien kilometer terug naar Kortgene. Stuur Raymond kiest zorgvuldig de koers en zoekt waar mogelijk beschutting, terwijl Yet vanaf de boeg de ploeg blijft aanmoedigen. Als we Geersdijk passeren, slaat de euforie toe. De vermoeidheid maakt plaats voor uitgelatenheid en al snel klinkt onze zang over het Veerse Meer.
En dan, na bijna 32 kilometer en ruim zes uur aan de riemen, glijden we weer onze vertrouwde ligplek in Kortgene binnen. Moe, voldaan en met een grote glimlach!
Wat een Koningsdag. Wat een tocht. Wat een begin van een prachtige traditie.
