Zondag 2 augustus - dag 4: nieuwe records!
Op de derde en laatste racedag van SkiffieFest, staat er opnieuw een volle dag met races op het schema. Voor ons staan twee races op het programma: Dames Open en Dames 40+!
We zijn als één van de eerste teams aanwezig op het terrein en begroeten de vrijwilliger bij de parkeerplaats met een 'Viva Zeelandia'. Haar dag kan niet meer stuk!
Na de coxbriefing maken we eerst een wandelingetje door het mooie Delamont Forest Park. Als we koffie hebben gehaald worden we geïnterviewd door de omroeper/race commentator en laten we het 'Viva Zeelandia' door de luidsprekers schallen, onder luid applaus van de Ieren en Schotten!
Met twee races voor de roeisters kan Felix zich vandaag volledig concentreren in de rol als stuur en volop wedstrijdervaring opdoen. In de Dames Open roeien we in een andere opstelling dan tijdens de Dames 50+ gisteren: Claudia gaat op slag, Marjolein op bakboord, Julia op stuurboord en Yet is ons geheime wapen op de boeg.
Voor Julia is het haar eerste roeiwedstrijd voor Roeien in Zeeland. Het is ook voor het eerst in ca. 2 maanden dat ze weer kan roeien na een armblessure. De training op vrijdagmiddag gaf haar voldoende vertrouwen om vandaag een race te proberen!
De wind is vandaag gedraaid: in plaats van wind pal mee op de heenweg en pal tegen op de terugweg, staat de wind vandaag haaks op het parcours! Dit maakt het ronden van de keerboei aanzienlijk makkelijker, maar netjes stil en rechtliggen bij de startboei en een rechte koers houden om in de baan blijven is heen en terug een grote uitdaging! Daarbij komt net als gisteren het opkomend (spring)tij dus stroom tegen op de heenweg en mee op de terugweg.
We nemen het op tegen damesteams van alle leeftijden. Met een paar proefstarts zitten we op het juiste energieniveau. Een 'Viva Zeelandia' haalt de spanning voor de start er wat af. Bij de startboei krijgen veel van de andere 9 teams meerdere aanwijzingen van de umpire op de radio, maar wij liggen prima gereed als het tweeminutensignaal tot de start van heat 2 klinkt.
De start is sterk, 3 korte slagen gevolgd door lange slagen. Claudia komt vlot in haar ritme en de roeiers roeien prachtig gelijk in, gelijk uit. We verlengen de slag nog wat verder en we zitten in een heerlijke cadans. Met een ruime 8.5 km/h koersen we op de keerboei af en schudden de Mystic Wave van het oppermachtige Dundrum van ons af! Alle teams krijgen een aanwijzing over de juiste koers, zo ook wij, en die volgen we vlot op. Onze bakboordburen liggen een bootlengte voor ons, de stuurboordburen nog iets verder, waardoor er bijna geen kans is op een 'oar clash' met de buren, zoals gisteren tijdens de finale.
Onze boeironding is mooi vroeg ingestuurd en strak uitgevoerd, de boei raakt de boot en de stuurboordriem van Julia precies waar het hoort, en dankzij de snelle klappen van Yet en Marjolein zijn we vlot gedraaid. Op het moment dat stuurboord weer inpikt zitten we op een mooie 7 km/h. Claudia zit weer vlot in haar ritme en de overige roeiers volgen prachtig gelijk. Julia en Marjolein hebben de langste riemen en zijn de grootste krachten in onzenaandrijving. In no time zitten we weer op een ruime 8.5 a 9 km/h! Als we een aantal banen naar bakboord kijken zien we dat we de Renegade uit het Schotse Ayr hebben ingehaald met onze boeironding en zelfs een bootlengte voorsprong hebben genomen!
We controleren de race op de het grootste deel van de terugweg naar de finish, houden het roeitempo vast, onze snelheid constant en breiden zo onze voorsprong op de Schotse Renegade nog iets verder uit tot 8 seconden. Met een tijd van 14m03s zijn we 14 seconden sneller dan gisteren tijdens de Dames 50+ heat en breken we voor de derde keer dit weekend het clubrecord! Nauwelijks bijgekomen van het kapotgaan wordt het 'Viva Zeelandia' door Claudia al ingezet!
Tot opluchting van de roeisters kwalificeren we ons niet voor de finale Dames Open (want dat zou een derde keer kapotgaan op één betekenen). Voor een finaleplek komen we slechts zo'n 20 seconden tekort, dus we hebben echt wel de aansluiting gevonden. We eindigen op plek 16 van 20 in het Open Dames klassement.
In de pauze tussen beide races is het tijd voor een hilarisch fotomomentje met het fotoframe van SkiffieFest. De totstandkoming van onze inzending voor de #SkiffieFest fotowedstrijd toont de efficientie en souplesse van een goed georganiseerd zelfsturend roeiteam...
Na de vuurdoop van Julia (een knappe prestatie om na bijna 2 maanden blessure te debuteren op een internationaal toernooi met een nieuw clubrecord) tijdens de Dames Open, neemt Wilma als verse kracht weer plaats op stuurboord tijdens de Dames 40+. Claudia (slag), Marjolein (bakboord) en Yet (boeg) roeien op dezelfde positie alls vanochtend, terwijl ze nog herstellende zijn van de Dames Open. Volgens de roeisters in onze skiff zitten onze tegenstanders vooral in de pre-menopauze en ramvol hormonen, dus dat belooft een felle strijd. Het team heeft de wens uitgesproken om deze wedstrijd onder de "13.99 minuten" te finishen...
We mogen we nog één keer ons kunstje vertonen op SkiffieFest 2026 in de 'Gilpin'. Het tij is gekeerd: de start is net na hoogwater en deze keer starten we dus met een lichte stroom mee op de heenweg en tegen op de terugweg. De windrichting is onveranderd haaks op het parcours en is wat afgenomen in kracht. De meest optimale omstandigheden van de dag!
De start is wederom flitsend, het tempo is snel gestabiliseerd en de snelheid ligt tegen de 9 km/h aan. Opnieuw is de Mystic Wave uit Dundrum al snel op achterstand gezet, en ook de Skart uit Killyleagh moet hun meerdere in ons erkennen tijdens hun thuiswedstrijd! De keerboei is fraai ingestuurd, en snel gerond door de ferme klappen van Yet en Marjolein. We roeien op de terugweg gelijk op met de Gocean uit Killyleagh, enkele banen naast ons op bakboord.
We trekken ons op aan dit team, weten onze snelheid tot het eind constant te houden en worstelen ons door de vermoeidheid heen, putten onszelf helemaal uit en geven werkelijk alles tijdens onze laatste eindsprint van dit weekend. We geven slechts 5 seconden toe op de Gocean op de finishlijn. Als we nou niet onder de "13.99 minuten" zijn geëindigd...!
Het verlossende woord laat lang op zich wachten... 13 minuten 38 seconden! Voor het eerst in de historie van Roeien in Zeeland onder de 14 minuten! Een vierde aanscherping van het clubrecord dit weekend, en wel met een spectaculaire 25 seconden ten opzichte van de Dames Open eerder vandaag! Gemiddelde snelheid: 8.8 km/h, met hele stukken boven de 9 km/h tegen de stroom en met een windje van zij!
Ons weekend kan niet meer kapot. Wat een sportief succes, wat een grenzen zijn we aan het verleggen als collectief! We bellen onze teamcoach Kees in Zeeland, aan wie we veel van onze roeivaardigheden en persoonlijke groei te danken hebben!
We belonen onszelf met een ijsje en nemen afscheid van onze roeivrienden van team Sketrick (dank voor het warme welkom, de vriendelijke ondersteuning en gezelligheid tijdens het weekend en het mogen kapotgaan in de 'Knotty Buoy' tijdens de U40 men), Portaferry (veel dank voor het uitlenen van de 'Gilpin' aan ons, en nogmaals sorry voor de gebroken dol en beschadigde blad) en Strangford (de 'oar clash' met de Sea Swallow in de finale schept tóch - of misschien wel juist daarom - een vriendschappelijke band).
Op naar ons verblijf om ons wat op te frissen en snel door naar de pub in Newcastle!
Foto © downnews.co.uk (Jim Masson)
Zaterdag 1 augustus - dag 3: De eeste racedag op SkiffieFest!
Zaterdag is onze eerste Race Day op SkiffieFest! Op het programma van Roeien in Zeeland staan vandaag de Open Mixed, Dames 50+ en Mixed 40+. En Felix wordt uitgeleend aan team Sketrick (met als vorig jaar tijdens SkiffieWorlds) in bij de U40 Men.
De tweede heat van de dag is onze Open Mixed race. Onze 'Gilpin' skiff is gisteravond voorzien van voetenbandjes (stukjes touw) en dat roeit aanmerkelijk beter dan gisteren!
Het opstellen voor de startboei lukt niet helemaal als de boegroeier de boei probeert door te geven naar achteren, we raken de boei kwijt ergens onder onze skiff. Stuur Yet blijft kalm en zegt dat we gewoon een losse start doen. De umpires roepen op de radio dat we wat naar achteren moeten, maar als we nog aan het strijken zijn klinkt het startschot al! We starten met wat achterstand maar gaan er toch snel vandoor. Met Marjolein op slag, Claudia op bakboord, Wilma op stuurboord en Felix op boeg zetten we de achtervolging in! We hebben de wind mee tot de keerboei, maar de wind zorgt ervoor dat we iets te wijd uitkomen. We zitten echter niemand in de weg dus dit levert geen straftijd op. De tegenwind op de terugweg is onze kracht, we lopen in op de rest van het veld!
14 minuten en 23 seconden later staat er een nieuw clubrecord op de teller! Dit is maar liefst 23 seconden sneller dan onze beste tijd tijdens SkiffieWorlds 2025 in Stranraer, Schotland! We zetten apetrots ons nieuwe clublied 'Viva Zeelandia' in zodra we de finishlijn gepasseerd zijn! In alle andere skiffs kijken ze verbaasd om naar deze vrolijke zingende roeiers...
Na de middagpauze volgt onze tweede wedstrijd van de dag: Dames 50+. In een startveld van 19 teams starten we in heat 2 van 2 en nemen het op tegen 10 Noord-Ierse en Schotse skiffs. Als we de startboei al enkele minuten voor de start te pakken hebben stijgt de spanning en dat uit zich in echte 50+ Dameshumor: 'dit startveld is één grote verzameling van opvliegers' en 'heel erg hormonale race', 'beide boorden vlieg op... gelijk!'
Na deze korte ontlading is de concentratie snel terug. Zodra het startschot klinkt knallen we er vandoor! We komen goed mee met het veld, de keerboei wordt strak gerond en we zijn de tegenwind de baas. In de laatste 300 meters lopen we in op de Schotse dames in de Renegade uit Ayr. De Zeeuwse dames gaan tot het uiterste, stuur Felix laat ze tot ruim over de finishlijn doorroeien en dat betekent dat we de 8e plek in deze heat veroveren, met 6 seconden voorsprong op de Renegade. Op eigen kracht, in een geleende, voor ons nog wat onwennige skiff!
We voelen dat we echt een topprestatie hebben neergezet en dat blijkt: het clubrecord van vanochtend is alweer met 6 seconden aangescherpt tot 14 minuten en 17 seconden. Met rode gezichten wordt ons nieuwe clublied 'Viva Zeelandia' ingezet. We maken al snel reputatie als 'The Singing Team' en een Noord-Iers team vraagt om zelfs om een toegift voordat we aanmeren aan de steiger!
Als we teruglopen naar de kleinste-tent-met-de grootste-vlag van dit toernooi wordt stuur Felix aangesproken door Race Admin Gillian. Ze vertelt dat Zeeland in de finale staat! Vol ongeloof kijken we naar de tijden en wat blijkt: de teams in heat 1 waren iets langzamer dan in heat 2, waardoor we met de 8e tijd in heat 2 plots een finaleplek (top 14) behaald hebben!
Een tegenvaller voor de dames, want nu staat er onverwacht ineens nóg een race op het programma! Al snel besluiten we de 40+ Mixed race van vanmiddag te schrappen om onze krachten te sparen voor de finale!
Halverwege de middag staat de Under 40 Men van team Sketrick op het programma. Felix is gevraagd om ook dit jaar voor dit topteam te racen, en wordt door zijn gelegenheidsteamgenoten gebombardeerd tot slagroeier. Er is ook een andere ingeleende rolbankroeier aan boord, nog zonder St Ayles Skiff ervaring.
Dit team heeft dus niet eerder samen geroeid als ze plaatsnemen in de 'Knotty Buoy'. Dit is een echt snelheidsmonster met lichte riemen, hooggeplaatste voetenbankjes en glijklakens op de kussens. De stuurvrouw vraagt het uiterste van de roeiers, houdt het tempo strak in de gaten (30-32 slagen per minuut!) en vraagt regelmatig om 7 slagen vol vermogen uit de benen. Slopende inspanning!
In 12 minuten 14 seconden wordt de 2 kilometer afgelegd. Dat is 9.7 km/h gemiddeld! Het Noord-Ierse/Zeeuwse gelegenheidsteam is 7 seconden sneller dan vorig jaar en komt nu slechts 1.2 seconden tekort voor een bronzen plak...! Dit kleine startveld van 6 skiffs blijken de snelste skiffs van de dag (winnaar: 12 minuten 1 seconde), dus een vierde plek is niet onverdienstelijk!
Aan het einde van de middag is het tijd voor de finale Dames 50+. Opnieuw maken we een zeer sterke start in Lane 9, wind mee richting de keerboei. We zitten 1-2 bootlengtes achter de rest van het veld. In Lane 8 aan onze bakboordzijde drijft de Sea Swallow uit Strangford te ver in onze baan richting de keerboei. Hun te krappe positionering op de baan in combinatie met de meewind zorgt ervoor dat ze veel te wijd uitkomen na de keerboei. Hun voorsprong op ons is te klein om tijdig te corrigeren en het gevolg is een 'oar clash': de bakboordriemen van de naar de keerboei koersende 'Gilpin' en de uit de bocht geschoten 'Sea Swallow' knallen tegen elkaar. De 'Sea Swallow' kan zonder schade verder, maar de dol van bakboordroeier Claudia is gebroken en het blad van haar riem is beschadigd... Gelukkig geen letsel!
We moeten helaas 'opriemen', wisselen snel de gebroken dol voor de aanwezige reservedol terwijl het reddingsteam en de umpire in hun RIBs ons opzoeken. We geven aan wat er gebeurd is en geven aan dat we de race afmaken. Kansloos voor een goede eindtijd en klassering weten de dames zich toch te herpakken, vastberaden om onze eerste finale ooit te finishen. Met een dikke 7.5 en op het eind een ruime 8 km/h tegen de wind in zetten we koers naar de finishlijn, waar 'Viva Zeelandia' traditiegetrouw wordt ingezet!
Het eerste Dames 50+ finale-avontuur eindigt enigszins teleurstellend met een formeel protest tegen de 'Sea Swallow'. Hun actie heeft ons benadeeld. De umpires geven aan dat ze al hadden vastgesteld dat dit team fout zat. Een eventuele tijdstraf voor de tegenstander geeft echter niet de voldoening van een finaleraces waarop we hadden gehoopt. De gebroken dol is onze troostprijs, waarmee we toch trots op de foto gaan...
Na enige tijd bijkomen bij de kleinste-tent-met-de grootste-vlag van dit toernooi zoekt stuur Felix de stuur van de 'Sea Swallow' uit Strangord op. We maken kennis en praten rustig samen na. Even later zitten we vriendelijk met elkaar te kletsen onder het genot van een '99' (softijsje). Dat is St Ayles Skiff roeien ten voeten uit: onderling verbindend en vriendschappelijk (en lekker fanatiek roeien)!
Team Portaferry, de club die ons de 'Gilpin' heeft uitgeleend, was al vertrokken toen we aan de finale meededen, dus we zullen morgen ook met dit team een ijsje moeten eten om uit te leggen dat we wat schade hebben gemaakt...
Vanavond gaan we uit eten in de Maghera Inn: de pub/restaurant naast ons verblijf is razend populair en dagelijks volgeboekt waardoor we er nog niet eerder hebben gegeten! Dat zetten we vanavond even recht!
Vrijdag 31 juli - dag 2: SkiffieFest is begonnen!
Het is zo ver, SkiffieFest 2026 is vandaag gestart. Als wij aankomen in Delamore Country Park na onze boswandeling in Tollymore Forest Park, liggen de meeste skiffs al aan de steiger.
We zetten onze Zeeuwse windscherm op tussen de partytenten van de Ierse en Schotse clubs. We staan pal naast team Sketrick. De grote Zeeuwse vlag binden we aan een paal en plaatsen die tegen het hek. Wij hebben het kleinste tentje en de grootste vlag!
De 'Gilpin' St Ayles Skiff ligt voor ons klaar aan de steiger. Charlie van team Portaferry legt ons uit hoe hun dolsysteem werkt (een in de dorpen draaiend houten blokje waar de riemen inleggen) en verontschuldigt zich voor de defecte klittenband op de voetensteunen, dit gaat hij vanavond voor ons fixen zodat het morgen in orde is als we onze eerste races roeien. Hij noemt de skiff 'an old lady' maar dat past juist wel bij ons team. We zijn juist enorm dankbaar dat we een skiff mogen gebruiken van een ander team!
Van de wedstrijdleiding mogen we een uur voor de eerste wedstrijden de wedstrijdbanen verkennen. Al snel hebben we onze zitpositie gevonden en ontdekken we hoe de scharnierende helmstok werkt. We proberen een paar boeirondingen en doen een paar proefstarts.
We wisselen een paar keer van positie, zodat Marjolein, Claudia, Yet en Felix de slagpositie kunnen proberen, Yet en Felix de helmstok leren kennen, en Wilma, Marjolein en Claudia hun draai vinden op de boeg, stuurboord en bakboord. Ook Julia roeit voor het eerst in een paar weken na een blessure op Strangford Lough!
Een regenbui zorgt voor een stevig tegenwindje en daagt ons extra uit, maar wij zijn helemaal klaar voor morgen!
Spontaan ontstaat een nieuw clublied: "We zijn er weer bij en dat is prihima, viva Zeelandia! We roeien als een malle, ook al gaat het niet zo snel, we trekken aan de riemen, dus zo komen we er wel!"
We leggen aan, kletsen met wat andere teams en tikken wat SkiffieFest merchandise op de kop. We kijken toe hoe de junioren (U17 en U19) en senioren (60+) hun wedstrijden afleggen en schreeuwen onze stemmen schor bij het aanmoedigen van team Sketrick.
Dit evenement is keurig verzorgd: een mooie steigerponton voor makkelijk in- en uitstappen, een paar foodtrucks, sanitaire voorzieningen, en volop vrijwilligers, goede aandacht voor veiligheid op het water en aan wal, en 's nachts is er beveiliging op het terrein!
Op naar huis voor een zelfgemaakte pastamaaltijd - klaar voor morgen!
Donderdag 30 juli - dag 1: Een warm welkom in Noord-Ierland
Midden in de nacht vertrekken Claudia, Marjolein, Wilma, Yet, Julia en Felix samen met Tim (WSV Woudrichem) vanuit Zeeland naar Schiphol, op weg naar SkiffieFest 2026!
We gunnen ons een bolus (dank Claudia) na alle controles en gaan met de bus naar het vliegtuig. We kijken neer op de Hollandse kust, de Engelse kust, Isle of Man en tijdens de landing zien we Strangford Lough en Belfast Lough en glooiende groene heuvels!
We pikken onze superdeluxe bus op en rijden richting ons verblijf. In Dundrum stoppen we met het idee om een bakkie te doen, maar als we twee stappen hebben gezet zien we het boothuis van Dundrum Coastal Rowing Club. Twee clubleden zijn op de donderdagochtend aan het klussen aan de drie (!) St Ayles Skiffs van deze club en we raken natuurlijk meteen aan de praat over bootonderhoud, dolpennen, riemen, voetenbankjes en dolboorsen. We geven onze ogen goed de kost, dit is het bijna onverslaanbare kampioenschapsteam dus daar kunnen we nog wat van leren!
Even later krijgen we een appje van Valerie van team Sketrick, het team waarvoor Felix vorig jaar tijdens SkiffieWorlds een wedstrijd in mocht vallen. Ze leidt ons naar Daft Eddies, een gezellige coffeshop op Sketrick Island. Smalle landweggetjes voeren ons naar dit eiland en even later worden we hartelijk begroet door Valerie en haar man David, en hun vriend Steven!
Na een heerlijke lunch in het zonnetje met uitzicht op de haven en de heuvels rond Sketrick Island worden we spontaan uitgenodigd voor een wandeling over het eilandje, waar Steven en Valerie ons de mooiste uitzichten laten zien.en volop vertellen over hun belevenissen. De stroming rondom het eiland kan zeer sterk en gevaarlijk zijn, en tegelijkertijd ziet het er paradijselijk uit! Niet veel later komen we bij het huis aan het water van Steven. Hij doet de schuurdeur open en daar staan twee St Ayles Skiffs van team Sketrick: Knotty Buoy en Knotty Lass!
Steven laat zien hoe hij de zitkussens met glijklakens aan het optimaliseren is. We mogen binnenkomen in zijn huis en worden getrakteerd op thee en koffie met koeken in het zonnetje op het balkon! Valerie en Steven geven ons tips van alle mooie gebieden in de omgeving. We zullen tijd tekort komen om alle moois te zien! Een mooier welkom hadden we ons niet kunnen wensen!
We stappen in onze bus en zetten koers naar ons verblijf in Maghera. We krijgen bericht van de verhuurder over de sleutelcode en dat de wijn in de koeling ligt. We bekijken de kamers van dit grote gezellige huis en al snel bepalen we wie waar intrekt. We maken een boodschappenlijst en rijden naar de Lidl in Newcastle, waar het ware teamwork naar bovenkomt bij het inslaan van proviand!
Vanavond hoeven we niet te koken: de pub zit hier op kruipafstand!
Vanmorgen vroeg vertrokken Yet, Wilma, Julia, Marjolein, Claudia en Felix richting Noord-Ierland. Ze gaan meedoen aan SkiffieFest 2026! 3 dagen St Ayles Skiff races in Killyleagh, 30 km ten Zuidoosten van Belfast! Onze toppers roeien in de 'Gilpin' IRL14. Check alvast de website, en volg deze pagina voor de verslagen vanuit Killyleagh!
